Een beetje stuurs zit hij tegenover me. ‘Ik weet ook niet precies waarover we het moeten hebben’, zegt hij en kijkt me aan. Hij vertelt een aantal dingen die gebeurd zijn de afgelopen tijd. Het klinkt alsof hij stappen heeft gezet die van waarde zijn. Ik benoem dat. Hij knikt. Dan valt het weer stil. Het is warm in de cel. De ventilator suist. Ik voel iets aan mij trekken. |
De Kleine Professorschrijft over de groei van cliënten, studenten én zichzelf.
Laat je e-mailadres achter en ontvang een mail als er een verse blog is!
Archieven
Augustus 2026
Categorieën
Alles
|

RSS-feed